Podatek u źródła (ang. Withholding Tax, WHT) to forma poboru podatku dochodowego od wypłat dokonywanych przez polskie firmy na rzecz zagranicznych kontrahentów. Jest to szczególny mechanizm opodatkowania w transakcjach międzynarodowych, w którym to płatnik w Polsce (czyli przedsiębiorca dokonujący wypłaty) odpowiada za prawidłowe pobranie i odprowadzenie podatku do urzędu skarbowego.
Jakie należności podlegają podatkowi u źródła?
WHT obejmuje m.in.:
- dywidendy wypłacane udziałowcom i akcjonariuszom,
- odsetki od pożyczek i obligacji,
- należności licencyjne – np. za korzystanie z praw autorskich, patentów, znaków towarowych,
- świadczenia niematerialne – takie jak usługi doradcze, księgowe, prawne, reklamowe, badania rynku, działalność artystyczna czy wykonywana osobiście,
- inne świadczenia o podobnym charakterze określone w przepisach podatkowych.
Ze względu na szeroki katalog usług i płatności objętych WHT często dochodzi do sporów interpretacyjnych między przedsiębiorcami a organami podatkowymi.
Kiedy powstaje obowiązek poboru podatku?
Podatek u źródła stosuje się do wypłat dokonywanych przez polskich rezydentów podatkowych na rzecz nierezydentów. Standardowe stawki wynoszą najczęściej 19% (np. dywidendy) lub 20% (np. odsetki, usługi niematerialne).
Możliwe jest jednak zastosowanie obniżonych stawek albo całkowite zwolnienie – jeśli przewiduje je umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO) albo przepisy prawa unijnego (np. dyrektywy Parent-Subsidiary, Interest-Royalties).
Od 2019 r. obowiązują dodatkowe zasady:
- po przekroczeniu 2 mln zł rocznych wypłat na rzecz jednego kontrahenta, polski płatnik co do zasady musi pobrać podatek, a dopiero potem może ubiegać się o jego zwrot („procedura pay and refund”),
- możliwe jest zastosowanie zwolnienia z poboru, jeśli przedsiębiorca złoży odpowiednie oświadczenie lub uzyska opinię o stosowaniu zwolnienia.
Certyfikat rezydencji – podstawa preferencji podatkowych
Aby móc skorzystać z niższej stawki podatku lub zwolnienia, płatnik musi uzyskać od kontrahenta certyfikat rezydencji podatkowej. Jest to dokument wydany przez właściwy organ podatkowy w kraju kontrahenta, potwierdzający jego siedzibę lub miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
Brak ważnego certyfikatu rezydencji oznacza konieczność pobrania podatku według stawki krajowej, co zwykle jest mniej korzystne. Płatnik ma obowiązek zachowania należytej staranności – czyli dokładnej weryfikacji dokumentów, kontrahenta oraz tzw. rzeczywistego właściciela należności (beneficial owner). Certyfikaty powinny być przechowywane przez co najmniej 5 lat na wypadek kontroli.
Jak pomagamy naszym Klientom?
Kancelaria Pirożek & Pirożek wspiera przedsiębiorców w prawidłowym rozliczaniu podatku u źródła. Oferujemy:
- analizę transakcji i ocenę obowiązków podatkowych,
- weryfikację kontrahentów i dokumentacji (certyfikaty rezydencji, umowy, oświadczenia),
- przygotowanie wniosków o opinię o stosowaniu zwolnienia,
- wsparcie w procedurze zwrotu WHT („pay and refund”),
- reprezentację w sporach z organami podatkowymi,
- doradztwo strategiczne w zakresie minimalizacji ryzyk podatkowych przy rozliczeniach międzynarodowych.
