Zastosowanie zwolnienia przedmiotowego przez odbiorcę dywidendy w odniesieniu do określonej kategorii płatności nie wyklucza możliwości skorzystania ze zwolnienia z podatku u źródła (WHT).
Potwierdzenie dla tego stanowiska odnaleźć można w przełomowych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA). NSA w wyrokach z dnia 30 maja 2025 r. (sygn. II FSK 1489/24 oraz II FSK 1489/24) potwierdził, że zwolnienie dywidend z podatku u źródła (WHT) jest niezależne od zwolnienia przedmiotowego.
Stan prawny – podstawa sporu.
Zwolnienie z podatku u źródła wypłat dywidend wymaga łącznego spełnienia przesłanek wskazanych w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT
Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, wypłaty dywidend (oraz innych należności pasywnych, np. odsetek) mogą być zwolnione z podatku u źródła (WHT), jeżeli spełnione są określone warunki, m.in.:
- Odbiorca dywidendy ma siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego UE lub EOG,
- posiada co najmniej 10% udziałów w kapitale spółki wypłacającej,
- spełniony jest warunek nieprzerwanego posiadania udziałów przez 2 lata,
- odbiorca nie korzysta z pełnego zwolnienia z podatku dochodowego od całości swoich dochodów bez względu na ich źródło (art. 22 ust. 4 pkt 4 CIT).
W praktyce organy podatkowe interpretowały pkt 4 bardzo szeroko – przyjmując, że jakiekolwiek zwolnienie z opodatkowania dywidendy po stronie odbiorcy (nawet częściowe lub przedmiotowe) wyłącza możliwość zastosowania zwolnienia z WHT w Polsce. Taka interpretacja była niekorzystna dla wielu funduszy i instytucji inwestycyjnych.
Organy podatkowe w interpretacjach uznawały, że zwolnienie nie przysługuje, ponieważ – ich zdaniem – skoro dywidenda nie została efektywnie opodatkowana za granicą (np. z uwagi na wewnętrzne zwolnienie), to oznacza, że nie ma podstaw do zwolnienia z WHT w Polsce.
NSA w wyrokach z dnia 30 maja 2025 r. (sygn. II FSK 1489/24 oraz II FSK 1489/24) przełamuje dotychczasową linię interpretacyjną organów podatkowych.
Rozstrzygnięcie NSA
NSA w obu sprawach nie podzielił stanowiska fiskusa. W szczególności wskazał, że:
- Art. 22 ust. 4 pkt 4 CIT odnosi się wyłącznie do zwolnienia o charakterze podmiotowym, tj. sytuacji, w której podatnik jest całkowicie wyłączony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych – niezależnie od źródła przychodu.
- Zwolnienie przedmiotowe, czyli ograniczone do konkretnych rodzajów dochodów (np. z dywidend, z instrumentów finansowych), nie stanowi przesłanki wyłączającej prawo do zwolnienia z WHT.
- Polska ustawa o CIT nie może prowadzić do automatycznego zakwestionowania prawa do zwolnienia z WHT tylko dlatego, że dywidenda nie została faktycznie opodatkowana w kraju odbiorcy – jeśli podatnik nie jest w pełni wyłączony z podatku (np. płaci podatek od innych rodzajów dochodów), to przesłanka z pkt 4 nie jest spełniona.
Zwolnienie przedmiotowe, czyli ograniczone do konkretnych rodzajów dochodów (np. z dywidend, z instrumentów finansowych), nie stanowi przesłanki wyłączającej prawo do zwolnienia z WHT.
Orzeczenia NSA z 30 maja 2025 r. stanowią przełom w wykładni art. 22 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT.
Potwierdzają, że prawo do zwolnienia z podatku u źródła nie jest automatycznie wykluczone tylko dlatego, że dywidenda nie została opodatkowana za granicą. Kluczowe jest to, czy odbiorca jest całkowicie zwolniony z podatku dochodowego (zwolnienie podmiotowe) – a nie, czy dywidenda została efektywnie opodatkowana.
To orzecznictwo wzmacnia pozycję podatników i powinno znaleźć odzwierciedlenie w praktyce urzędów skarbowych, interpretacjach indywidualnych oraz w dokumentacji wewnętrznej stosowanej przez spółki w zakresie WHT.
Praktyczne skutki interpretacyjne
- Podmiot zagraniczny, np. fundusz inwestycyjny z UE, który:
- posiada minimum 10% udziałów w spółce wypłacającej,
- spełnia wymogi formalne (certyfikat rezydencji, rzeczywisty właściciel, brak nadużycia),
- korzysta w swoim kraju z lokalnego zwolnienia z opodatkowania dywidend
może skorzystać ze zwolnienia z WHT w Polsce, nawet jeśli w praktyce nie płaci podatku u siebie od dywidendy.
Co to oznacza dla podatników ?
Można bezpieczniej stosować zwolnienie z WHT (na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT), nawet jeśli odbiorca dywidendy nie zapłaci podatku w swoim kraju – o ile:
- nie jest całkowicie zwolniony z CIT (zwolnienie podmiotowe),
- jest podatnikiem CIT w swoim kraju,
- dochodzi do zwolnienia tylko konkretnych dochodów (zwolnienie przedmiotowe).
Warto jednak uzupełnić dokumentację WHT (np. o informacje o charakterze zwolnienia, fragmenty przepisów kraju odbiorcy).
Konsekwencje orzeczeń dla praktyki podatkowej
Po stronie podatników (spółek wypłacających dywidendy):
- Istnieje silna podstawa, by powoływać się na orzeczenia NSA i zastosować zwolnienie z WHT, nawet jeśli odbiorca korzysta ze zwolnienia z opodatkowania danego dochodu w swoim kraju.
- Można skutecznie bronić się przed odmową zwolnienia przez organy skarbowe – zwłaszcza w toku postępowań kontrolnych lub interpretacyjnych.
Po stronie odbiorców (np. fundusze inwestycyjne):
- Możliwość otrzymywania dywidend bez podatku u źródła w Polsce mimo korzystania z ulg podatkowych w swoim kraju rezydencji.
- Poprawa efektywności podatkowej struktur holdingowych i inwestycyjnych w UE.
Po stronie urzędu skarbowego:
- Wyroki podważają dotychczasową praktykę interpretacyjną – organy będą musiały dostosować się do nowej wykładni, chyba że ustawodawca zmieni przepisy.
Przykład praktyczny
Spółka A z Polski wypłaca dywidendę do spółki B z Luksemburga, która:
- ma status funduszu inwestycyjnego RAIF,
- podlega ogólnemu opodatkowaniu CIT w Luksemburgu,
- korzysta ze zwolnienia z opodatkowania dywidend (przedmiotowe zwolnienie),
- posiada 100% udziałów w spółce A od 3 lat.
Na podstawie stanowiska NSA z 30.05.2025 r., spółka A może zastosować zwolnienie z WHT, mimo że dywidenda w Luksemburgu nie będzie opodatkowana.
Zobacz więcej w zakładce doradztwo podatkowe dla spółek.
